HCPC Brands EuropeDe Nieuwe Detergentenverordening (EU) 2026/405

Verordening (EU) 2026/405 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2026 trekt Verordening (EG) nr. 648/2004 in en vervangt deze, met introductie van een substantieel uitgebreid kader voor detergenten en surfactanten die op de EU-markt worden gebracht. De verordening treedt in werking op 22 maart 2026, maar de kernverplichtingen worden pas verplicht vanaf 23 september 2029 - wat fabrikanten een meerjarig venster geeft om zich voor te bereiden.

Tijdlijn

Datum	Mijlpaal
22 maart 2026	Verordening treedt in werking (20 dagen na publicatie).
23 september 2028	Uiterste datum waarop de Commissie de methodologie voor micro-organisme-risicobeoordeling moet vaststellen (Art. 30(6)).
1 oktober 2028	Uiterste datum waarop de gedelegeerde handeling over digitale etikettering moet zijn vastgesteld.
23 september 2029	Belangrijkste bepalingen van de verordening gelden; Verordening (EG) 648/2004 wordt ingetrokken. Artikel 4(3) en (4) volgen later.
Vóór 23 september 2029	Producten die conform Verordening (EG) 648/2004 in de handel zijn gebracht, mogen zonder tijdslimiet verder worden aangeboden.
23 september 2029 - 23 september 2030	Overgang op grond van artikel 36: producten die vanaf 23 september 2029 en vóór 23 september 2030 conform Verordening (EG) 648/2004 in de handel worden gebracht, mogen tot 23 september 2030 worden aangeboden.
23 maart 2032	Films, en polymeren in films, moeten voldoen aan de biologische-afbreekbaarheidscriteria van Bijlage I Deel B.
23 maart 2034	Opzettelijk toegevoegde organische stoffen die voor 10% w/w of meer aanwezig zijn, berekend zonder water, anders dan surfactanten, films en polymeren in films, moeten voldoen aan de biologische-afbreekbaarheidscriteria van bijlage I, behoudens de derogaties van bijlage I, deel D.

Reikwijdte & kerndefinities

Artikel 2 van Verordening (EU) 2026/405 definieert een detergent breed: elke stof, mengsel, of micro-organisme (of combinatie) bedoeld voor het reinigen, weken, spoelen, of bleken van textiel, vaatwerk, of oppervlakken - inclusief het oppervlak van fruit en groenten - of om een wasproces te ondersteunen naast een was- of afwasproduct. Een surfactant wordt gedefinieerd door zijn meetbare oppervlaktespanningverlagende eigenschappen. Cruciaal: een "end-user-surfactant" - één die beschikbaar wordt gesteld aan professionele gebruikers of consumenten in plaats van puur business-to-business verkocht voor verdere formulering - activeert dezelfde Digital Product Passport-verplichting als een afgewerkt detergent.

Producteisen

• Biologische afbreekbaarheid — surfactanten moeten volledige aerobe biologische afbraak bereiken, aangetoond met de in Bijlage I, Deel A voorgeschreven methoden (de slaagdrempels - bijvoorbeeld ≥60% mineralisatie of ≥70% verwijdering in 28 dagen - hangen af van de toegepaste methode). Pre-adaptatie van het entmateriaal is niet toegestaan en het 10-dagenvenster is niet van toepassing.
• Micro-organismen — elk opzettelijk toegevoegd micro-organisme moet behoren tot, of worden gedeponeerd in, een collectie van een International Depositary Authority, geïdentificeerd via volledige genoomsequentiëring, bevestigd vrij van een vastgestelde lijst pathogene soorten, en onderbouwd met een formele risicobeoordeling. Antimicrobiële of desinfecterende claims zijn verboden tenzij het product apart voldoet aan de Biocidenverordening.
• Fosforlimieten — consumentenwasmiddelen zijn beperkt tot onder 0,5g totaal fosfor per aanbevolen dosis; consumenten-vaatwasmiddelen tot onder 0,3g.
• Dierproeven — conformiteit moet worden aangetoond met niet-dierlijke, op EU- of internationaal niveau gevalideerde methoden, en artikel 7 verbiedt het in de handel brengen van producten waarvan de eindformulering of ingrediënten daarvoor op dieren zijn getest. Historische gegevens van vóór 22 maart 2026 blijven bruikbaar, en een derogatie is alleen mogelijk via een uitvoeringsbesluit van de Commissie onder de voorwaarden van artikel 7. Artikel 7 laat daarnaast andere relevante Uniewetgeving onverlet, zodat testverplichtingen die elders ontstaan - bijvoorbeeld onder REACH - op eigen gronden blijven gelden.

Digital Product Passport & Ingredients Data Sheet

De hieronder beschreven Digital Product Passport-vereiste vloeit voort uit deze Detergentenverordening zelf. Zij maakt gebruik van infrastructuur die verwant is aan het bredere ESPR-kader van de EU, maar berust op een eigen wettelijke grondslag: batterijen, bouwproducten en ESPR-productgroepen kennen elk hun eigen paspoortroute, reikwijdte en timing. Elk detergent- en end-user-surfactant-"model" vereist een Digital Product Passport voordat het in de handel wordt gebracht, aangemaakt door de fabrikant vóór het in de handel brengen en tien jaar toegankelijk gehouden, gerekend vanaf de datum waarop het betrokken product in de handel is gebracht - ook bij faillissement of bedrijfssluiting, via een aparte DPP-dienstverlener. Een unieke registratie-identificatiecode, verkregen door de DPP te registreren in het EU-productregister, moet bij invoer aan de douane worden verstrekt. Apart moet een elektronisch ingredients data sheet worden ingediend bij het door elke lidstaat aangewezen orgaan. Dit geldt voor detergenten en end-user-surfactanten die mengsels zijn waarvoor geen meldplicht op grond van artikel 45 CLP ontstaat; het is geen plicht voor elk mengsel, en het C&L Inventory komt er niet voor in de plaats. De indiening gebeurt vóór het in de handel brengen. In Nederland vervult het NVIC vandaag de vergelijkbare rol; de aanwijzing onder het nieuwe regime moet nationaal nog worden bevestigd.

Etiketteringscategorieën

Bijlage V, Deel A organiseert verplichte etiketinhoud in vier groepen: Groep 1 dekt 18 stofcategorieën (surfactanten, fosfaten, bleekmiddelen, en andere) vermeld in gewichtsbanden boven 0,2% w/w; Groep 2 dekt enzymen, micro-organismen (nieuw in deze verordening), optische witmakers, en parfums, vermeld ongeacht concentratie; Groep 3 dekt conserveringsmiddelen, nu expliciet uitgebreid naar "carry-over"-conserveringsmiddelen die via grondstoffen worden geïntroduceerd in plaats van direct toegevoegd; Groep 4 dekt geurallergenen uit een uitgebreide lijst van 105 stoffen in Bijlage V, Deel D, individueel vermeld boven 0,01% w/w. Pas de voorwaarden en uitzonderingen van Bijlage V, Deel A, punt 1(h) volledig toe - waaronder de concentratievoorwaarden voor conserveringsmiddelen, de behandeling van stoffen die al onder CLP of de Biocidenverordening zijn geëtiketteerd, en de route waarlangs in aanmerking komende industriële en institutionele producten de informatie via een veiligheidsinformatieblad mogen verstrekken.

Bron

Verordening (EU) 2026/405 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2026, Publicatieblad van de Europese Unie, L-reeks, 2026/405, gepubliceerd 2 maart 2026.

Veelgestelde vragen

Terug naar Kennisbank, of zie onze pagina's GHS / CLP-etikettering en Begrippenlijst chemische regelgeving.